Thús / poëzij / Erkenning
poëzij

Erkenning

Erkenning

It gesicht feroare hieltyd,
doe't ik har senuweftich seach.

Wannear't "stopje" moatte wurde sein, mei
einleaze mooglikheden?


Tûzenen gesichten,
alle tinkbere.

Elk mear skientme,
dan sels definieare.


Krekt doe seach ik har,
myn hert skeat in gigantyske stap oer.

Perfeksje wist ik,
yn dit libben, hie noait moete.


Triennen begûnen te streamen,
lykas foar it earst wist ik.

Ik kaam hjir te finen
eat dat ik kwytrekke, suver en wier.


Stim fan in ingel,
"Lit ús noait apart wêze!"

Wurden haw ik altyd
koestere, ticht yn myn hert.

- Sprek

Add Comment

Klik hjir om in reaksje te pleatsen

Diel jo perspektyf

Taal

Kom by de klup

Wês de earste om te witten wannear't wy nije antwurden pleatse op jo geastlike fragen.

Folgje Mytika

%d Bloggers like this: